Infinite inspiration.: Orange~

3 listopad

Myślę, że ten długi weekend był bardzo potrzebny nie tylko mnie, ale również wszystkim z mojego otoczenia. Chwila (tak, wolny czas mija najszybciej) odpoczynku, leżenia pod kołdrą (co innego można robić w tak przykrą listopadową pogodę...) i oglądania filmów.

Pochwalę się haha - dziś skończyłam drugą dramę jaką przyszło mi oglądać (zaraz po 'To The Beautiful You', którą oglądałam ze względu na obecność Minho) - Dream High.

Przyznam się, podczas 16 - ostatniego - odcinka siedziałam zaryczana, łzy lały się niekontrolowanie i w ogromnej ilości. Puenta całej serii jest magiczna - nie ma niedorzecznych marzeń, jeżeli ma się jakiekolwiek marzenie należy je spełnić niezależnie od opinii ludzi wokół.

Przyszło mi dziś też oglądać program na vivie , jakieś top 10 czegoś tam. 'Gwiazdki' polskiego show-biznesu siedziały sobie wygodnie na krzesełkach i oceniały jakieś klipy, artystów, ich tatuaże itp. Co zauważyłam? Nic im się nie podobało, wszystko było żałosne, niemodne, okropne, oklepane. Wyśmiewali wszystkich oprócz Agnieszki Chylińskiej, chyba ze wzgląd na szacunek do wspomnienia zbuntowanej artystki, jaką była xd Najbardziej spodobało mi się stwierdzenie, że piosenka Pitbula - I know you want me nie ma żadnej wartości merytorycznej. I kto to mówił! Inne wielkie wspaniałe sławne gwiazdy typu niejaka 'Marina', których piosenki naprawde dużo przekazują i uświadamiają ludzi o problemach światowych. Przykre, coś takiego coraz bardziej uświadamia mnie, że polski show-biznes to gówno xd

Pytanie: co w XXI wieku jest żałosne, a co już nie? No cóż, na vivie na pewno się tego nie dowiem, bo tam jedyne co według opiniodawców nie jest żałosne, to oni sami i ich tak zwana 'twórczość'.

Pytanie drugie: Skoro polski show-biznes jest taki pusty, to co takiego widzę w koreańskim biznesie muzycznym? Po pierwsze - ciężką pracę. I po drugie - naprawdę utalentowanych ludzi, którzy nie potrzebują 'zaskakujących' (bo ciężko już dziś czymś zaskoczyć) skandali do wybicia się.